Na początku stycznia 1881 ogłoszono jego zaszeregowanie do grupy oficerów stanu nieaktywnego z przydziałem do galicyjskiego batalionu piechoty obrony krajowej nr 64 w Żółkwi, z którym pozostawał do około 1883•.
Jako praktykant sądowy na początku 1876 został mianowany auskultantem. W charakterze auskultanta Galicji wschodniej około 1876/1877 był przydzielony do C.K. Sądu Powiatowego w Bóbrce, a około 1877/1878 do C.K. Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie. Później uzyskał stopień doktora praw. Na początku stycznia 1883 ogłaszał w prasie, że otworzył kancelarię adwokacką w Buczaczu. Pod koniec tego roku został wpisany na listę adwokatów w okręgu Izby stanisławowskiej jako urzędujący z siedzibą Buczaczu (analogicznie dr Teodozy Hubrich). W marcu 1886 ogłoszono, że jako adwokat zamierza przenieść się z Buczacza do Sanoka z dniem 1 maja 1886 i maju 1886 ogłaszał już w prasie otwarcie swojej kancelarii tamże•••Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, s. 362, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995.. Od tego czasu pracował w Sanoku. Urzędował przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Należał do Przemyskiej Izby Adwokatów. Około 1886/1887 figurował jako adwokat jednocześnie przy C.K. Sądzie Powiatowym w Sanoku i przy C.K. Sądzie Powiatowym w Buczaczu.