Wyjaśnił, że darzy sprawę Katyliny tak dużym zainteresowaniem, gdyż, jak pisze: niewiele jest przykładów takich postaci historycznych jak Katylina, o których pamiętamy głównie dzięki ich poskromicielom. Zatem postać Katyliny można odebrać nawet jako jednego z bohaterów stworzonych przez Ibsena, zaraz obok Branda czy Gregersa Werla. Głównym bohaterem dramatu jest rzymski patrycjusz Lucjusz Katylina, wzorowany na historycznej postaci wspomnianego wcześniej Katyliny. Jego uczucia są rozdarte pomiędzy dwie kobiety: żonę Aurelię i westalkę Furię. Co charakterystyczne dla wczesnej twórczości Ibsena, sztuka jest metryczna, napisana bezrymowym pentametrem jambicznym.
Chociaż Katylinę uważa się za jedną z najlepszych sztuk Ibsena, można w niej znaleźć zapowiedzi wielu ważnych tematów, poruszanych dopiero w jego późniejszych dziełach. Przepełniony wątpliwościami Katylina, będąc w rozterce pomiędzy miłością a obowiązkiem, jest dość podobny do późniejszych bohaterów Ibsena, takich jak Halvard Solness z Mistrza Solness (w kolejnym wydaniu dramat opublikowano pt. Budowniczy Solness) czy tytułowy Jan Gabriel Borkman.