ponownie, aż do emerytury, był dziennikarzem Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi.
Nie był z wykształcenia ani muzykologiem, ani teoretykiem muzyki, ale jego dogłębne zainteresowania płytami i literaturą muzyczną spowodowały, że stał się erudytą–amatorem, nieprzeciętnym znawcą muzyki.
Był twórcą „Zagadek muzycznych” – najpopularniejszej w Polsce audycji radiowej poświęconej muzyce poważnej. Otrzymywał setki listów od radiosłuchaczy, którzy nie tylko rozwiązywali zagadki, ale podpowiadali również tematy kolejnych zagadek. Audycje Busiakiewicza opisał we fraszce J. Sztaudynger („Wieczorem, gdy ściąga gatki/Układa muzyczne zagadki”)J.Sztaudynger, A. Sztaudynger-Kalisiewicz, Chwalipięta czyli rozmowy z Tatą (styczeń–wrzesień 1970), Łódź 1973, s. 87. Był posiadaczem bogatej kolekcji płyt gramofonowych, które prezentował często w audycjach radiowych.
W archiwum łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia znajduje się audycja Zygmunta Gzelli opowiadająca o życiu i twórczości Bolesława Busiakiewicza.
W 1966 r. otrzymał Nagrodę Komitetu ds. Radia i Telewizji za całokształt działalności w dziedzinie radiowej publicystyki muzycznej i popularyzacji muzyki oraz w 40-lecie pracy radiowej i 50-lecie pracy publicystycznej.