Weißmann został mianowany komendantem placówki gestapo w Zakopanem w październiku 1939 r. Ze względu na okrutne tortury stosowane w czasie przesłuchań siedziba gestapo była nazwana Katownią Podhala. Według listy sporządzonej przez Izydora ŁuszczkaAlfons Filar, Michał Leyko: Palace Katownia Podhala – Tajemnice Lochów Gestapowskiej Placówki w Zakopanem, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970., Weißmann osobiście rozstrzelał w 1940 r. Albina Follasa, Annę Miętus, Stanisława Miętusa, Emila Pieroga. Jako komendant placówki gestapo odpowiedzialny jest za śmierć kilkudziesięciu więźniów w Palace oraz kilkuset wywiezionych z Palace do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.
W lipcu 1943 r. Weißmann przeniesiony został do Krakowa na stanowisko Szefa Referatu IV N zajmującego się kontrwywiadem, kartoteką i werbunkiem agentów Gestapo na szczeblu dystryktu krakowskiego.
Jeszcze przed kapitulacja III Rzeszy otrzymał dokumenty na inne nazwisko i osiedlił się w Szlezwiku. Do swego nazwiska wrócił w 1954 r.