Wiosną 1926 roku do klasztoru przybył mistrz sŏn Hanam Chungwŏn, pod którego kierunkiem praktykowało w klasztorze kilkuset mnichów. W czasie wojny koreańskiej w 1950 roku armia nakazała ewakuację zarówno Wolchŏng sa jak i Sangwon sa. Hanam odmówił opuszczenia klasztoru. Decyzję swą argumentował, że gdy przybył tu dwadzieścia pięć lat temu, ślubował nie opuścić klasztoru aż do śmierci. Pozostał w klasztorze sam. Gdy wojsko komunistyczne wkroczyło do klasztoru zastało tam medytującego mistrza. Byli tak zaskoczeni absolutnym brakiem strachu, że pozostawili go w spokoju. Mistrz Hanam zmarł 22 marca 1951 roku po długiej głodówce, siedząc w pozycji lotosu.
Innym ze znanych mistrzów sŏn, którzy praktykowali w tym klasztorze, był Suwŏl. Zapewne było to na przełomie XIX i XX wieku.
W 1946 prawie cały klasztor uległ pożarowi. W 1947 roku został odbudowany.
Obecnie klasztor znajduje się na terenie Narodowego Parku góry Odae.
Znane obiekty Dzwon z brązu (Tongjong) – Skarb Narodowy nr 36 (najstarszy dzwon w Korei z 725 roku) Drewniana figura siedzącego dziecka Munsu z klasztoru Sangwon – Skarb Narodowy nr 221 Chŏkmyŏlbogung – nie leżące bezpośrednio na terenie klasztoru sanktuarium z relikwiami Buddy przywiezionymi przez Chajanga.