Swych badań nie ograniczał jedynie do terenu Tatr – jego rozprawa habilitacyjna z 1972 roku dotyczyła zjawisk występujących w Górach Świętokrzyskich. W 1982 roku Rada Państwa nadała naukowcowi tytuł profesora nadzwyczajnego. W Rzeczypospolitej Polskiej tytuł uznany jako tytuł tzw. profesora belwederskiego.
W 1974 roku został wydany podręcznik jego autorstwa pt. Tektonika uskoków i fałdów, który uzyskał dobre recenzje w pismach branżowych, został również przetłumaczony na języki: angielski, rosyjski i chiński. Sam Jaroszewski został zaproszony do rady redakcyjnej pisma Journal of Structural Geology. Swe badania prowadził także za granicą: wyjeżdżał do azjatyckiej części Związku Radzieckiego (Kaukaz, Tienszan) oraz do Bułgarii. Otrzymywał również prośby o recenzowanie tektonicznych programów badawczych z Anglii i Stanów Zjednoczonych.