Z uwagi na strategiczne, górujące nad północno-zachodnią częścią miasta położenie, w czasie polsko-ukraińskiej bitwy o Lwów w 1918 Góra Stracenia była miejscem zaciętych walk. Ostatecznie opanował ją oddział polski dowodzony przez por. Romana Abrahama. Również w czasie akcji „Burza” we Lwowie w lipcu 1944 r. Góra Stracenia była jednym z ostatnich punktów oporu oddziałów niemieckich.
Na Górę Stracenia prowadzi ulica Złota, lewa przecznica ulicy Kleparowskiej.
Przypisy
Bibliografia
Przemysław Włodek, Adam Kulewski, Lwów – przewodnik, Pruszków 2006, Wyd. Oficyna Rewasz, Grzegorz Rąkowski, Lwów, Pruszków 2008, Wyd. Oficyna Rewasz,
Kategoria:Wzgórza Roztocza Kategoria:Topografia Lwowa Kategoria:Architektura Lwowa