Skrzydło 56 mm, ogon 32 mm, skok 15 mm, dziób 13 mm. Czoło, wierzch głowy i ciała oraz skrzydła czarne z zielonkawym połyskiem. Kuper cytrynowożółty, sterówki żółto obrzeżone na zewnętrznych chorągiewkach, podobnie jak i lotki oraz pokrywy skrzydłowe. Pod pokrywami usznymi biegnie biały pas. Broda czarna, gardło i pierś kremowobiałe. Niższa część piersi oraz brzuch jasnożółte o cytrynowym odcieniu, w centrum brzucha czarna plamka. Tęczówka brązowa, dziób czarny (białawy u nasady), nogi i stopy białawomięsiste, pazury blade.
Status zagrożenia Ponieważ wąsaczek białogardły nie był widziany od czasu zebrania holotypu, w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN otrzymał status gatunku niedostatecznie rozpoznanego (DD, Data Deficient), ale w 2025 został z niej usunięty, gdyż zsynonimizowano go z P. bilineatus. Preferuje zarośla roślin z rodzaju Cryptosepalum (bobowate), które są trudne do wycięcia dla lokalnej ludności, toteż jedynym potencjalnym zagrożeniem dla środowiska są pożary.
Przypisy
Kategoria:Taksony nieścisłe i przestarzałe – ptaki Kategoria:Tukanowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Zambii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1965 roku