W roku następnym został skierowany do pracy w seminarium duchownym w Chełmie jako spowiednik seminarzystów i uczniów szkoły duchownej w Chełmie, gdzie był również nauczycielem. W 1891 został zaliczony w poczet mnichów zamieszkujących przy soborze Narodzenia Matki Bożej w Chełmie, przy biskupie chełmskim. We wrześniu tego samego roku mianowano go przełożonym monasteru św. Antoniego w Radecznicy.
Hieromnich Krzysztof zainicjował remont zabudowań klasztornych, jak również zadbał o jego wyposażenie w utensylia i szaty liturgiczne. Działał na rzecz popularyzowania wśród wiernych muzyki cerkiewnej, prowadził szkołę parafialną. Do jednej z kaplic położonej na terenie monasteru osobiście wykonał ikonostas. W monasterze w Radecznicy przebywał do śmierci w dniu 15 lutego 1897. Trzy dni później został pochowany, a w jego pogrzebie uczestniczyło ok. 300 osób. Grób Krzysztofa (Sakowicza) znajduje się z lewej strony przy wejściu do głównej świątyni klasztornej. Jego nagrobek pozostał na terenie klasztoru także po tym, gdy po odzyskaniu niepodległości przez Polskę odzyskali go pierwotni właściciele – zakon bernardynówS. Zybała, Radecznickie cmentarze i dzikie miejsca pochówków, Radecznica [b.r.w.] (maszynopis), w: Gminna Biblioteka Publiczna w Radecznicy, Kolekcja Stanisława Zybały (1930–2014), s.