thumb|235x235px|Wnętrze sali ze stołem do gry w Belltafel; grafika z 1869
Belltafel – gra towarzyska wrocławskich mieszczan uprawiana przez członków elitarnego towarzystwa od drugiej połowy XVI w. do pierwszej połowy XX w., przypominająca współczesny bilard lub też w niewielkim stopniu zasady curlingu.
Belltafel była grą zespołową o charakterze strategicznym z elementami gier zręcznościowych. Siedziba wrocławskiego Belltafela znajdowała się w północno-wschodniej części założenia Schießwerder.
Sprzęt Gra rozgrywana była na dębowym stole o wymiarach dwudziestu łokci długości i dwóch stóp szerokości, tj. około 17 metrów i 75 centymetrów za pomocą stalowych krążków zwanych przez graczy kamieniami, ważących około trzech kilogramów. Aby kamienie mogły się swobodnie ślizgać powierzchnia stołu pokryta była warstwą wosku i grafitu. Pośrodku stołu, na całej jego długości było niewielkie nieckowate wgłębienie. Na obu końcach stołu znajdowały się szuflady, do których spadały strącone przez przeciwnika kamienie.