Kościół rektoralny Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie – kościół rektoralny należący dawniej do zakonu karmelitanek bosych, obecnie do szarytek. mały|lewo|Wnętrze kościoła - ołtarz Historia, architektura i wyposażenie Pierwotnie w I połowie XVII stulecia Zofia Daniłłowiczowa ufundowała klasztor dla zakonu Karmelitanek bosych a przy nim świątynie pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Prace budowlane rozpoczęły się w 1644 roku. Klasztor wraz z kościołem tworzą czworokąt skupiony wokół wewnętrznego dziedzińca. W 1807 roku do klasztoru zostały przeniesione Karmelitanki bose z klasztoru przy kościele św. Józefa (obecnie należy do ojców karmelitów bosych). W późniejszych latach klasztor został częściowo zamieniony na szpital, a zakonnice otrzymały jedną czwartą budynków. W 1826 roku po odrestaurowaniu zabudowań klasztornych, zostały sprowadzone szarytki, które umieściły w klasztorze szpital oraz przytułek dla sierot. Kasata zakonów w 1864 roku doprowadziła do zredukowania liczby zakonnic do sześciu.