Kontynuował naukę w Diemidowskim Liceum Prawniczym w JarosławiuНиколай Ильич Подвойский.
Od 1901 był członkiem Socjaldemokratycznej Partii Robotników Rosji, po rozłamie w partii na frakcje: bolszewików i mienszewików (1903), opowiedział się po stronie tych pierwszych. Działał w organizacji studenckiej bolszewików oraz w komitecie partyjnym w Jarosławiu. W czasie rewolucji 1905 roku współorganizował strajk robotników tekstylnych i radę delegatów robotniczych w Iwanowo-Wozniesieńsku, a także formował uzbrojone drużyny robotnicze w Jarosławiu. Został poważnie ranny w czasie starcia robotników z policją. W 1906 emigrował do Niemiec, następnie wyjechał do Szwajcarii, jednak po roku zdecydował się na powrót do Rosji. Działał w organizacjach partyjnych Petersburga, Kostromy i Baku. Uczestniczył w podziemnym bolszewickim ruchu wydawniczym, w tym w wydawaniu gazet „Zwiezda” i „Prawda”, wielokrotnie był aresztowany i spędził trzy lata w więzieniach.