Miał wyruszyć do Nowego Świata z Cadizu w maju 1648 roku, ale ich statek został zatrzymany przez władze hiszpańskie, które nie chciały wydać im zgody na udział w misji w Meksyku. Couplet wrócił do Niderlandów i zaczął pracować jako nauczyciel w kolegium w Kortrijk. Verbiest i de Rougemont również poświęcili się pracy w kolegium, tyle że tym w Brukseli. W 1651 roku Couplet rozpoczął studia teologiczne w Leuven, które ukończył dwa lata później. W czasie nauki poznał jezuitę Alberta d’Orville, z którym się zaprzyjaźnił. W 1654 Couplet otrzymał święcenia kapłańskie.
W tym samym roku do Leuven przybył Martino Martini, jezuita który pracował jako misjonarz w Chinach. W czasie pobytu w Niderlandach wielokrotnie opowiadał o Dalekim Wschodzie i pracy katolickich zakonników. Zachęcał młodych jezuitów do wyruszenia do Chin. Rozmowy z nim przekonały Coupleta i jego współbraci. Władze zakonne początkowo zezwoliły na wyjazd tylko Albertowi d’Orville ale po interwencji Mariniego w Rzymie, Couplet, Verbiest i Rougemont również otrzymali pozwolenie na działalność misjonarską w Chinach. Ich wyprawa na Wschód rozpoczęła się 30 marca 1656 roku. W 1658 roku misjonarze dotarli do Syjamu, skąd po krótkim pobycie, wyruszyli w dalsza podróż. Do Chin dotarli ostatecznie w 1659 roku.