W 1819 został z kolei skierowany do pracy w charakterze rektora oraz wykładowcy przedmiotów teologicznych w seminarium duchownym w Połtawie, którą od października tego samego roku łączył z godnością przełożonego Mgarskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego.
28 lutego 1826 został w Kijowie wyświęcony na biskupa słobodzko-ukraińskiego i charkowskiego. W tym samym roku otrzymał dyplom za „wiedzę i miłość do nauk” od Charkowskiego Towarzystwa Nauk. Ordynariuszem eparchii słobodzko-ukraińskiej był do 1832, gdy został przeniesiony na katedrę astrachańską, otrzymując równocześnie godność arcybiskupią.
Dzięki jego staraniom w Astrachaniu otwarto szkołę dla urzędników kancelaryjnych, instytut wychowania panien z rodzin kupieckich i szlacheckich, bibliotekę publiczną, szkoły parafialne w stanicach kozackich w ujeździe jenotajewskim. Zainicjował naukę języka kałmuckiego w seminarium duchownym w Astrachaniu. Wspierał działalność charytatywną.
Zmarł w Astrachaniu i został pochowany w soborze katedralnym, w dolnej cerkwi św. Platona.
Odznaczony orderem św. Anny I stopnia (1836).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1779 Kategoria:Zmarli w XIX wieku Kategoria:Biskupi charkowscy Kategoria:Biskupi astrachańscy Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Mgarskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego