Był słuchaczem innych wielkich umysłów tamtych czasów: Jana z Ludziska, Marcina Króla z Żurawicy i Andrzeja Grzymały z Poznania.

W 1452 wyjechał do Italii, gdzie na uniwersytecie w Perugii studiował medycynę i astronomię. Studia te kontynuował w latach 1454-1455 w Kolonii, pod okiem Gerarda z Hamnont.

Błyskawiczną karierę Piotra przypieczętowało jego przybycie do Krakowa w 1456 r. Po powrocie objął najbardziej w jego zawodzie zaszczytną funkcję w kraju – stanowisko lekarza przybocznego króla Kazimierza Jagiellończyka.

W 1459 ożenił się z mieszczanką krakowską, Katarzyną Homanówną, która była niższa od niego stanem, lecz za to bardzo majętna. Małżeństwo dochowało się dziewięciorga potomstwa – Jana, Piotra, Mikołaja, Stanisława, Benignę, Różę, Jerzego, Lukrecję, Katarzynę i Barbarę. Dzieci przyjęły nazwisko Garlicki.

Wiadomo, że małżeństwo posiadało na własność wieś Garlicę Górną (dziś Górna Wieś – około 11 km od Krakowa), Kazimierzę Wielką oraz kamienicę przy rynku w Krakowie. Już po śmierci królewskiego medyka jego żona wdała się w spór majątkowy. W 1498 r. Katarzyna, wdowa po Piotrze Gaszowcu, pozywa Jana Liberhanta o to, że gwałtem zajął część jej dóbr w Garlicy Górnej.