Zachodnia część lodowca na długości 2 km od czoła złożona jest z lodu pochodzącego z lodowca Valerie.
Zachowanie Naniesione osady morenowe u ujścia zatoki Yakutat Bay wskazują, że około roku 1100 w całości była ona wypełniona przez lodowiec. W roku 1380 trwała regresja, a w 1791 roku czoło znajdowało się już w zatoce Disenchantment Bay. Oznacza to, że w czasie 410 lat, gdy trwała mała epoka lodowa, a inne lodowce północno-zachodniej Ameryki Północnej postępowały, ten lodowiec cofał się o 130 m rocznie. Powtórna transgresja lodowca trwa co najmniej od 1895 roku, gdy został naniesiony na mapy przez International Boundary Commision. Od tego czasu przyrósł o około 2,5 km, w przeciwieństwie do innych lodowców w tym rejonie, u których wystąpiła w tym okresie gwałtowna regresja. To nietypowe zachowanie jest ważnym przykładem cyklu cielenia się lodowca (ang. calvining glacier cycle), opisanego po raz pierwszy przez Posta w 1975 roku.