Był również członkiem eparchialnego konsystorza i towarzystwa opieki nad ubogimi duchownymi.
W 1841 wyjechał na studia teologiczne do Petersburga i w 1845 uzyskał dyplom Petersburskiej Akademii Duchownej, kończąc studia w stopniu magistra. Został wówczas wyznaczony na wykładowcę przedmiotów teologicznych w seminarium duchownym w Twerze. W tym samym roku, po śmierci małżonki, 1 marca złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Gerazym. W 1846 otrzymał godność ihumena, zaś w 1849 – archimandryty.
Od 1846 był inspektorem oraz wykładowcą języka greckiego i historii powszechnej w Kaukaskim Seminarium Duchownym w Stawropolu, w 1849 został jego rektorem. Po roku sprawowania funkcji został przeniesiony do seminarium duchownego w Symbirsku na równorzędne stanowisko. W eparchii symbirskiej był również cenzorem kazań i dyrektorem towarzystwa opieki nad więzieniami. W 1855 został rektorem seminarium duchownego w Charkowie, dziekanem monasterów w eparchii charkowskiej oraz przełożonym Kuriażskiego Monasteru Przemienienia Pańskiego k. Charkowa.