Później wrócił do Częstochowy i ponownie pracował w hucie, gdzie organizował sabotaż. Od 28 II 1942 członek KD PPR dzielnicy Raków, w marcu 1942 współtworzył komórki wydziałowe PPR w hucie i został sekretarzem na wydziale walcowni. Podoficer zaopatrzenia w garnizonie częstochowskim GL i AL, od IV 1944 członek konspiracyjnej Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Częstochowie, od XI 1944 partyzant 3 Brygady AL im. J. Bema, walczył w lasach k. Radomska do stycznia 1945. Później został kierownikiem kadr w KM PPR w Częstochowie, werbował ludzi do pracy w MO i UB. 18 IV 1945 został postrzelony przez członków podziemia antykomunistycznego. Od 1950 instruktor Komitetu Wojewódzkiego (KW) PZPR w Kielcach, później członek prezydium Okręgowej Rady Związków Zawodowych (ORZZ). Od 1952 kierownik wydziału gospodarczego, a od 1953 zastępca dyrektora huty im. B. Bieruta w Częstochowie. Członek Plenum KM PZPR i Egzekutywy Komitetu Zakładowego (KZ) PZPR w hucie im. B. Bieruta i Prezydium Miejskiego Komitetu FJN. W 1972 przeszedł na emeryturę. Był odznaczony m.in. Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Orderem Sztandaru Pracy II klasy i Krzyżem Partyzanckim.
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.