Realizując program Sekcji Elektrotechniki Medycznej S. Nowosielski prowadził wykłady „Aparaty elektromedyczne” i „Budowa sprzętu rentgenowskiego”. Dla studentów opracował obszerny skrypt „Budowa urządzeń rentgenowskich” (wyd. 1959). Był opiekunem ok. 200 prac dyplomowych, dotyczących elektroniki medycznej i techniki jądrowej (badania podstawowe i konstrukcje prototypowych urządzeń). Studenci Stanisława Nowosielskiego byli doskonale przygotowani w zakresie instalacji i reperacji aparatów rentgenowskich (diagnostycznych i terapeutycznych), co często było źródłem ich utrzymania w trudnych, powojennych czasach. Pod kierunkiem prof. Nowosielskiego zainstalowali w Polsce m.in. 120 aparatów rentgenowskich firmy Philips (dar UNRRA). Część spośród pierwszych studentów i absolwentów „Elektromedycyny” znalazła zatrudnienie w Zakładzie Fizyki prowadzonym przez prof. Cezarego Pawłowskiego w Centrum OnkologiiW grupie absolwentów „Elektromedycyny”, którzy zostali zatrudnieni przez prof. C. Pawłowskiego, był bratanek Stanisława Nowosielskiego – jeden z najmłodszych żołnierzy Batalionu „Parasol”, sumienny uczestnik terenowych pomiarów, wykonywanych przez Centralną Pracownię Pomiarów Radiologicznych (CPPR – poprzednik CLOR)..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Nowosielski (radioelektronik) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.