Dotychczasowe techniki obserwacyjne nie pozwalały na odkrycie i badanie tak niewielkich skupisk gwiazd.
Szczegóły mgławicy NGC 6357 Kolejnym odkryciem były obserwacje w podczerwieni mgławicy NGC 6357, w której powstają nowe gwiazdy. Nowe zdjęcia ujawniają więcej szczegółów mgławicy, niewidocznych na zdjęciach w świetle widzialnym. Jedną z młodych, jasnych gwiazd w mgławicy NGC 6357 jest Pismis 24-1, która była uważana za najbardziej masywną znaną gwiazdę. Okazało się, że jest gwiazdą wielokrotną zbudowaną z co najmniej trzech wielkich, jasnych gwiazd, każda o masie około 100 mas Słońca.
Kształt centrum Drogi Mlecznej W 2013 grupa badaczy z Max-Planck-Institut für extraterrestrische Physik (MPE) w Garching w Niemczech użyła przeglądu VVV do opracowania nowej trójwymiarowej mapy centralnych części Drogi Mlecznej. Dobre pokrycie przestrzenne przeglądu VVV pozwoliło na pomiary w całym wewnętrznym obszarze Drogi Mlecznej, na podstawie których opracowano trójwymiarowe pomiary struktury zgrubienia. Szczegółowe badania wykazały, że wewnętrzne obszary przybierają kształt „orzeszka ziemnego” albo litery X.