W 1820 kościół podmurowano, a w 1841 rozebrano przedsionek, po tym jak powiesił się w nim ewangelik Jan RoikJ. Londzin, 1932, s. 41. W 1781 stan budynku był alarmujący, belki i konstrukcja dachu były całkowicie zgniłe. Zareagowała na to Komora Cieszyńska dostarczając drewna do remontu, sfinansowanego przez kasę kościelną. Pod koniec XIX wieku stan kościoła był ponownie zły. W 1893 kościół zamknięto, a w 24 stycznia 1897 po raz ostatni odbyła się w nim msza. Drewno z rozbiórki zostało sprzedane na licytacji.
W latach 1896–1899 wybudowano nowy kościół według projektu . Ze starego kościoła pozostał renesansowy tryptyk z 1588 przedstawiający Grupę Ukrzyżowania: ukrzyżowanego Jezusa oraz Matką Bożą i św. Jana Ewangelistę, umiejscowiony w lewym ołtarzu bocznym. Nowy ołtarz główny przypominający artystycznie stary wykonano w roku 1907. W wieży zachowano stary dzwon z 1584 roku. Jedyna nawa zakończona jest wąskim trójbocznym prezbiterium, a przykryta jest dachem dwuspadowym. Wieża jest kwadratowa, wcięta w nawę, zakończona dachem wieżowym. Ze ścian wieży i nawy wyglądają lukarny.