Następnie pracował jako katecheta w Instytucie św. Vinko w Sarajewie od 1894 roku. Dwa lata później został kanonikiem archidiecezji wszechbośniackiej. Pomiędzy 1896 a 1908 roku był redaktorem gazet „Vrhbosna” oraz „Balkan”. W 1898 roku Wydział Teologiczny Uniwersytetu Zagrzebskiego nadał mu stopień naukowy doktora nauk teologicznych. 27 kwietnia 1908 roku papież Pius X mianował go biskupem koadiutorem archidiecezji wszechbośniackiej, przydzielając mu jako tytularną stolicę Caesaropolitanus. 28 maja miała miejsce jego konsekracja biskupia. Jako biskup 28 października tego samego roku udzielił on sakramentu ostatniego namaszczenia wybitnemu chorwackiemu poecie Silvijowi Strahimirowi Kranjčevićowi. 2 maja 1922 roku na cztery lata po śmierci abpa Josefa Stadlera objął rządy w archidiecezji wszechbośniackiej, które wcześniej sprawował jako administrator apostolski.