Kusto wytoczono proces, w którym został jednak uniewinniony. Od 23 czerwca 1929 roku członek Tymczasowego Sekretariatu Generalnego PPS-Lewicy i redakcji „Robociarza” - odtąd faktycznie kierował działalnością PPS-Lewicy. 4 lipca 1929 roku zwołał krajową konferencję PPS-Lewicy i kierował przygotowaniami do 1 Zjazdu tej partii (20–21 lipca 1929 w Warszawie), na którym złożył sprawozdanie z działalności KC i wszedł w skład Komisji Programowej i Wnioskowej (Redakcyjnej) i został wybrany członkiem KC PPS-Lewicy. 27 sierpnia 1929 roku aresztowany, a 26 lutego 1930 roku skazany na 2 lata więzienia. Po apelacji zwolniony za kaucją, brał udział w redagowaniu legalnego pisma KPP „Przegląd Społeczny” w Krakowie. W marcu 1931 roku ponownie aresztowany, gdyż w grudniu 1931 roku sąd apelacyjny zatwierdził wyrok 2 lat więzienia. Był więziony w Krakowie, Łęczycy i Sieradzu, gdzie był członkiem komun więziennych, m.in. starostą komuny w więzieniu w Sieradzu. Zwolniony w listopadzie 1932 roku, działał w Komitecie Okręgowym (KO) KPP w Krakowie do czerwca 1933 roku, później działał w Łodzi (do 1939), gdzie był dziennikarzem działu ekonomicznego wydawnictwa „Republika”. Działacz Związku Dziennikarzy RP. Po wrześniu 1939 roku na krótko wrócił do Krakowa, później zamieszkał w Warszawie.