Konstantyn, nazwisko świeckie Malinkow (ur. 1843 w Kałoferze, zm. 4 grudnia 1912) – bułgarski biskup prawosławny.
Życiorys Wykształcenie teologiczne uzyskał w seminarium duchownym Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na wyspie Chalki oraz w katolickim seminarium św. Atanazego w Rzymie (zachował przy tym wyznanie prawosławne). Po powrocie do Bułgarii złożył w Ruse, przed metropolitą Grzegorzem, wieczyste śluby mnisze. Pełnił następnie obowiązki namiestnika biskupiego (dziekana) w Silistrze. W 1873 otrzymał godność archimandryty.
W 1874 został administratorem metropolii wraczańskiej, zastępując biskupa Awerkiusza, zawieszonego w wykonywaniu obowiązków na skutek konfliktu z miejscową bułgarską społecznością. Archimandryta Konstantyn został źle przyjęty przez przywódców tej społeczności. W związku z tym uzyskał nawet zgodę na przeniesienie do pracy duszpasterskiej w Widyniu, ostatecznie jednak postanowił kontynuować zarządzanie eparchią – jako administrator – z tymczasowej siedziby w Plewenie. Witał w Plewenie cara Aleksandra II. Po zakończeniu wojny rosyjsko-tureckiej brał udział w opracowywaniu nowych statutów cerkiewnych, regulujących wzajemne relacje nowo powstałego Księstwa Bułgarii oraz Egzarchatu Bułgarskiego.