1942–1944 działał również w Zarządzie Spółdzielni Spożywców „Gospoda Spółdzielcza” na Żoliborzu, po upadku powstania warszawskiego wywieziony do obozu pracy w Meklemburgii. W maju 1945 wrócił do Warszawy, po czym został przewodniczącym Komitetu Dzielnicowego (KD) PPS na Żoliborzu (do grudnia 1948). Na XXVI Kongresie PPS wybrany do Rady Naczelnej (RN) PPS (do grudnia 1947). Od 28 IX 1945 starosta grodzki Warszawa-Północ. Od czerwca 1950 do stycznia 1952 przewodniczący prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej na Żoliborzu, potem kierownik biura Wojewódzkiej Komisji Lokalowej przy Radzie Narodowej m.st. Warszawy, 1952–1958 pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Graficznego; był tam I sekretarzem POP PZPR i przewodniczącym Rady Zakładowej. W latach 1958–1961 dyrektor Koszalińskich Zakładów Graficznych, później inspektor techniczny Zjednoczenia Przemysłu Graficznego. Był odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C33-6-8)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Jego syn Ryszard był powstańcem warszawskim i również działaczem PPS i PZPR.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.