Lata górniczej prosperity miasta przeplatane były okresami niepowodzeń. W 1552 Bańską Białą spustoszyły wojska tureckie, w 1606 oddziały antyhabsburskich powstańców Stefana Bocskaya, a w 1664 ponownie Turcy. Od 1788 do 1953 (z przerwą w latach 1848–1865) Bańska Biała stanowiła jeden organizm miejski z Bańską Szczawnicą. Od 1954 samodzielna wieśAlbert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 157–159..
Mieszkańcy zajmowali się głównie poszukiwaniem i wydobyciem rud oraz ich przeróbką. Już w XIV w. na przeszkodzie w rozwoju górnictwa stanęła woda, która w 1373 zalała główne sztolnie wydobywcze. W 1443 szkody wyrządziło tu, podobnie jak w innych środkowosłowackich ośrodkach górniczych, trzęsienie ziemi, a w 1474 kolejne wypływy wód podziemnych. Na początku XVI w. w Bańskiej Białej działało 13 samodzielnych „bani” (zakładów wydobywczych), podczas gdy np. w sąsiedniej Bańskiej Szczawnicy 141Według strony Bańskiej Szczawnicy .. Szczyt wydobycia miał miejsce w pierwszej połowie XVII w., później nastąpił regres. Kolejne ożywienie górnictwa miało miejsce w połowie wieku XVIII, kiedy działały w mieście trzy niezależne spółki wydobywcze, eksploatujące coraz głębsze szyby.