Fizyka Skurcz zeta jest przykładem zastosowania siły Lorentza, która działa na cząstkę naładowaną poruszającą się w polu magnetycznym. Siła ta powoduje na przykład przyciąganie się dwóch równoległych przewodów, w których płynie prąd w tym samym kierunku (zgodnie z prawem Ampère’a). W maszynie skurczu zeta przewody zastąpione są plazmą, którą można traktować jak zwielokrotniony przewód przewodzący prąd. Kiedy w plazmie przemieszcza się prąd, jej cząstki są przyciągane do siebie pod wpływem siły Lorentza, co powoduje obkurczanie się plazmy. Skutkiem jest zwiększenie się gęstości i ciśnienia plazmy.
W maszynach skurczu zeta prąd jest z reguły dostarczany przez duży zespół kondensatorów i wyzwalany iskrownikiem. Taki układ nazywa się generatorem Marxa. Prąd jest dostarczany do plazmy za pomocą jakiegoś rodzaju układów. Z reguły są to elektrody na końcach cylindrycznej rury próżniowej, alternatywnie może to być elektromagnes na zewnątrz tuby. Gaz w tubie jest wstępnie jonizowany w celu uczynienia go przewodnikiem. Kiedy prąd płynie przez plazmę, ściska ją w mniejszy cylinder, dopóki siła magnetyczna nie zrównoważy ciśnienia. Gdy przewodność plazmy jest dobra (porównywalna z miedzią), energia ze źródła jest szybko uwalniana w strumień prądu.