Na płycie tej sekcję rytmiczną stanowią najwybitniejsi wówczas muzycy reggae: Sly Dunbar i Robbie Shakespeare. Stali się oni jakby muzycznym wyrażeniem fascynacji Dylana Bobem Marleyem – jego szczególnym zespoleniem w rastafarianizmie takich elementów jak judaizm, chrześcijaństwo, pogaństwo i polityka. Trzeba tu także jako kolejne źródło wymienić bluesmanów z Piedmontu Curleya Weavera, Buddy’ego Mossa i Freda McMullena, którzy jako The Georgia Browns nagrali 19 stycznia 1933 r. „Joker Man Blues”Robert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. Str. 999.
Dylan śmiało nawiązuje do głównych tematów i historii judeo-chrześcijaństwa i już w pierwszej linijce tekstu łączy Stary Testament z Nowym Testamentem: „Standing on the water casting your bread”. Artysta kieruje słuchacza zarówno w stronę Jezusa jak i Księgi Koheleta (11:1). Takich przypadków jest oczywiście więcej.