10 grudnia 1915 został nominowany na biskupa alawerdzkiego, czwartego wikariusza Egzarchatu Gruzińskiego. Jego chirotonia biskupia odbyła się 15 stycznia następnego roku w Ławrze św. Aleksandra Newskiego w Piotrogrodzie. Do jego obowiązków należało kierowanie komitetem ds. wydawania literatury duchownej i ksiąg cerkiewnych w języku gruzińskim oraz redagowanie „Wiestnika Gruzinskogo Egzarchata”, oficjalnego organu prasowego administratury. Od marca 1916, zachowując dotychczasowy tytuł, był trzecim wikariuszem Egzarchatu.
W 1917 Gruziński Kościół Prawosławny ogłosił restytucję swojej autokefalii. Biskup Pir został wówczas mianowany ordynariuszem samodzielnej eparchii alawerdzkiej. Urząd sprawował do śmierci w 1922. Został pochowany w głównej katedrze monasteru Alawerdi.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Gruzińscy biskupi prawosławni Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Ludzie związani z Gori