Na początku 1705 r. Sōeki zdecydował się posłać Menzana do innych nauczycieli wszystkich linii przekazu we wschodniej Japonii. Pomimo młodego wieku Menzan był proszony w wioskach, które mijał, o wykłady. Tematem jego wykładów był m.in. tekst Dōgena Bendōwa (Rady dla studiujących Drogę). Był to jeden z jego tematów, które wykładał przez następne 60 lat; jego komentarz do tej pracy ukazał się drukiem tuż przed jego śmiercią. Inne wykłady dotyczyły Sutry sieci Brahmy oraz kōanów na przykładzie Wumenguan.
Po powrocie w pokoju opata Sōeki spytał Menzana: "Jeśli jakaś osoba spyta cię 'Co to jest?', jak odpowiesz?" Menzan odparł "Co to jest?" Sōeki kontynuował "Srebrna góra, żelazna ściana". Menzan odparł "Żelazna góra, srebrna ściana". Sōeki skłonił się i tak samo uczynił Menzan. Sōeki dał Menzanowi potwierdzenie oświecenia. Menzan studiował użycie klasycznych kōanów przez całe swoje życie i w jego własnej praktyce odgrywały one wielką rolę.