W kwietniu 1918 pojawiły się przypadki niesubordynacji. Kulminacją był bunt wyczerpanego walką 7 Batalionu 4 kwietnia – żołnierze odmówili powrotu na linię frontu, którą opuścili zaledwie kilka dni wcześniej. Podjęto decyzję wycofania CEP i zastąpienia go oddziałami brytyjskimi. 6 kwietnia 1 Dywizja została zabrana z frontu, a w jej miejsce stanęła 55 Dywizja, rozciągając swoje linie na południe, tak aby wypełnić przerwy, podczas gdy portugalska 2 Dywizja, od tego momentu pod dowództwem brytyjskiego XI Korpusu, zapełniła linię w pozostałych sektorach. 2 Dywizja sprawowała kontrolę nad odcinkiem przekraczającym długością dwukrotnie przewidziany zasięg operacyjny – jej wycofanie zaplanowano na 9 kwietnia; na jej miejscu stanąć miały dwie brytyjskie dywizje. Plany spełzły na niczym, jako że rankiem 9 strona niemiecka rozpoczęła wielką ofensywę, która przerodziła się w bitwę nad Lys.
Bitwa nad Lys
Rankiem 9 kwietnia rozstawienie poszczególnych brygad 2 Dywizji CEP wyglądało następująco: na północy 4 Brygada, w centrum 6, zaś na południu 5. Z tyłu znajdowała się 3 Brygada (pozostawiona przez 1 Dywizję jako posiłki) pełniąca funkcję rezerwy.