Wstąpił do SS gdzie otrzymał numer SS 216983. Podczas II wojny światowej razem z Otto von Fircksem i Konradem Meyerem odegrał ważną rolę w wysiedleniach tysięcy Polaków z terenów wcielonych do III Rzeszy praktycznie realizując założenia Generalnego Planu Wschodniego (Generalplan Ost), zakładającego wypędzenie Polaków oraz – w ramach niemieckiej akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich – osadnictwo Niemców spoza terenów Rzeszy.

W okresie okupacji Polski w Poznaniu oraz Łodzi pełnił funkcję szefa Sztabu Planowania Komendy SS do Spraw Zasiedlania oraz był współautorem Generalplan Ost. 28 lutego 1941 roku w Poznaniu napisał memoriał w sprawie polskiej, w którym zaproponował w pierwszym rzędzie wysiedlanie Polaków „gorszych rasowo”, a także germanizację inteligencji oraz bogatszych warstw i „neutralizację” oraz wysiedlenie całej reszty. Podczas wojny otrzymał krzyż za zasługi wojenne.

Kwestiami narodowościowymi i planowaniem nowych granic zajmował się nawet pod koniec wojny, kiedy nazistowskie Niemcy stały w obliczu nieuchronnej klęski.