Początkowo stosowano oznaczenia ATA-1, ATA-2 itd., natomiast później były używane określenia związane z przepustowością interfejsu – ATA/33, ATA/66, ATA/100, ATA/133.
Wersje standardu ATA W ciągu ponad 2 dekad gdy standard ATA był stosowany, powstały następujące jego wersje: ATA - pierwotna wersja standardu wykorzystywana w komputerach IBM PC/AT pozwalająca na podłączanie wyłącznie dysków twardych przepustowość 8,3 MB/s 16-bitowa szyna danych max. 2 podłączone urządzenia (master i slave) ATA-2 - rozszerzenie ATA wprowadzone w 1994 roku przepustowość 16,6 MB/s sprzętowa kontrolna przepływu danych nowe tryby transmisji PIO i DMA nowa metoda adresowania sektorów - LBA ATA-3 - ulepszenie ATA-2, głównie bezpieczeństwa składowania danych, dodano zarządzanie energią oraz technologię S.M.A.R.T. ATA-4 - nowa specyfikacja wprowadzona w 1997 roku nowy tryb komunikacji Ultra DMA mode 2, maks. przepustowość 33,3 MB/s dodanie mechanizmu korekcji i detekcji błędów CRC, w razie wykrycia błędu zmniejszano prędkość przesyłu danych (podobny mechanizm stosowano w napędach CD-ROM) ATA-5 - kolejna wersja standardu z 1999 roku dwa nowe tryby DMA o przepustowościach maks.