Na hiszpańskim torze Jerez de la Frontera Latifi ponownie był bliski podium – przegrał go jednak po chaotycznym restarcie na rzecz innego Włocha, Antonio Fuoco. Dzień później jednak zdołał włączyć się do walki o zwycięstwo. Długo walczył z liderem Alexem Palou, jednak ostatecznie i on, i Hiszpan, zostali pokonani przez Rosjanina Artioma Markiełowa. Kanadyjczyk zdołał jednak po raz ósmy w karierze stanąć na podium, w tym po raz trzeci na drugiej lokacie. Pierwszy start na torze Yas Marina w Abu Zabi zakończył na siódmej lokacie, jednak dzięki dyskwalifikacji Rowlanda i Fuoco awansował na piąte miejsce. Finałowe zawody zakończył po raz dziewiąty na podium, w tym po raz piąty na jego najniższym stopniu, po walce z Matsushitą. Dorobek stu siedemdziesięciu ośmiu punktów zapewnił mu wysoką 5. lokatę w końcowej klasyfikacji. Czwarte miejsce przegrał z Ghiotto różnicą zaledwie siedmiu punktów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nicholas Latifi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.