Stanisław Nowak (ur. 7 marca 1874 w Łęczycy, zm. 3 lipca 1940 w Apolonce) – polski lekarz, społecznik i działacz samorządowy.
Życiorys Urodził się 7 marca 1874 w Łęczycy, w rodzinie Wincentego (zm. 1907) i Wandy ze Srzedzińskich. Ukończył w 1893 gimnazjum w Warszawie. Rozpoczął studia na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1894 za udział w manifestacji ku czci Kilińskiego został skreślony z listy słuchaczy i po dwumiesięcznym uwięzieniu zesłany przez władze carskie do Tambowa w Rosji. Studia medyczne ze specjalnością ginekologia ukończył w 1900 na uniwersytecie w Charkowie. Praktyki odbywał w Łęczycy, następnie pracował w krakowskim szpitalu św. Ludwika i we lwowskiej klinice położniczej. Znajdował się pod wpływem twórczości naukowej Władysława Biegańskiego, co było jednym z powodów jego osiedlenia w Częstochowie w czerwcu 1902. Miesiąc później zamieszkał w domu przy Alei NMP 55, a następnie 33, gdzie przez wiele lat prowadził prywatną praktykę, która rozwinęła się po 1907, kiedy zakończył pracę w przytułku położniczym przy ul. Jasnogórskiej. W 1912 otworzył w domu zakład ginekologiczno-położniczy na 12 łóżek.