Za radą Josifa Oleskiwa, profesora, który zachęcał Ukraińców galicyjskich do emigracji do Kanady, Henyk dołączył razem z żoną i czwórką dzieci do drugiej grupy emigratów – 64 Ukraińców, którzy 22 czerwca 1896 dotarli do Quebecu. Swoją grupę doprowadził najpierw do Winnipeg, a następnie do późniejszego miast Stuartburn, które jest obecnie uważane za siedzibę pierwszej ukraińsko-kanadyjskiej wspólnoty w zachodniej Kanadzie. W sierpniu wystąpił o pozwolenie na osiedlenie się w Stuartburn, ale szybko zmienił zdanie i przeniósł się do Winnipeg. W tym samym miesiącu, dzięki rekomendacji Oleskiwa, podjął pracę w kanadyjskim Wydziale Spraw Wewnętrznych jako agent imigracyjny. We wrześniu 1896 został tymczasowym pracownikiem Wydziału, wykonując obowiązki tłumacza. Pracując jako agent imigracyjny, spotykał nowo przybyłych do Kanady Ukraińców. Zachęcał ich do mówienia po angielsku i porzucenia tradycyjnych zwyczajów, w miarę potrzeby służył im jako doradca. W 1898, Cyril Genik został pełnoetatowym pracownikiem kanadyjskiego rządu. Był pierwszym pełnoetatowym pracownikiem kanadyjskiej służby narodowości ukraińskiej.