W 1906 mianowany został profesorem zwyczajnym anatomii opisowej, histologii i embriologii na Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Kierował katedrą anatomii opisowej zwierząt domowych. Okres I wojny światowej przetrwał w całości we Lwowie. W tym czasie jako jeden z trzech pracowników uczelni czuwał nad majątkiem Akademii. Od października 1917 do 1919 był rektorem uczelni. Był autorem wielu publikacji z zakresu zoologii i weterynarii. Ponadto wykładał w prywatnych Wyższych Kursach Ziemiańskich. W 1934 przeszedł na emeryturę. Akademia Medycyny Weterynaryjnej nadała mu tytuł doctor honoris causa.
We Lwowie zamieszkiwał przy ulicy Snopkowskiej. Hobbystycznie interesowały go wschodnie i orientalne kobierce, dywany, kilimy i makaty (w tym tureckie, perskie, kaukaskie). W 1906 zakupił pierwsze z nich, kolekcjonował je, gromadził wiedzę na ich temat, uczęszczał na organizowane wystawy (1926–1927, 1935 w Warszawie, 1928 we Lwowie, 1934 w Krakowie), a także publikował prace na ich temat.