Uwidoczniła się wówczas tendencja do opuszczania większych osad miejskich i do przenoszenia się do mniejszych, lepiej ufortyfikowanych i przez to łatwiejszych do obrony. Reccopolis na przykład zostało opuszczone pod koniec VIII lub na początku IX wieku, a jego mieszkańcy osiedlili się najprawdopodobniej w oddalonej o kilometr wsi, Zorita de los Canes. Miasta takie jak Mérida, które nie zostały porzucone, wykazują jednak spadek liczby ludności. Nie wiadomo wprawdzie, czy procesy przenoszenia się ludzi z miast do wsi nie zaczęły się jeszcze pod koniec panowania Wizygotów, ale brakuje dowodów na poparcie tej tezyAlba Calzado Miguel, Ocupación diacrónica del área arqueológica de Morería (Mérida), w: Mérida. Excavaciones Arqueológicas 1994–1995, Mérida, 1997. Dane dotyczące wsi są o wiele szczuplejsze i pochodzą w zasadzie tylko ze środkowej HiszpaniiVigil-Escalera Guirado A., El poblamiento rural del Sur de Madrid y las arquitecturas del siglo VII, w: Caballero L., Mateos P., Utrero M.A. (edycja.), El siglo VII frente al siglo VII: Arquitectura, Anejos de Archivo Español de Arqueología, Madrid, 2009. Na ich podstawie można stwierdzić, że osadnictwo na wsi było kontynuowane, choć wobec licznych wojen zdaje się, że przetrwały głównie te wsie, które było korzystnie zlokalizowane i posiadały jakiś system obronny.