Dźwiganie krzyża przez Pana Jezusa, 5. Ukrzyżowanie Pana Jezusa, 6. Zdjęcie ciała Pana Jezusa z krzyża. Tajemnice chwalebne: 1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa, 2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa, 3. Zesłanie Ducha św., 4. Wniebowzięcie Najśw. Maryi Panny, 5. Ukoronowanie Najśw. Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi, 6. Królowa, Ozdoba Karmelu, Maryja, Pośredniczka wszystkich łask. Karmelici bosi przejęli od brygidek koronkę złożoną z 6 dekad i odmawiali ją codziennie, aż do początku XX wieku. Św. Franciszek z Paoli wymienia tę koronkę jako Koronkę Bł. Maryi Dziewicy w Regule dla Braci Najmniejszych, zatwierdzonej przez Sykstusa IV w 1474, która zaleca jej odmawianie na cześć Matki Bożej. Koronka św. Brygidy została obdarzona odpustami przez: Leona X, Klemensa XI, Benedykta XIV, Leona XIII. Koronka 7 Radości Najświętszej Maryi Panny, Koronka franciszkańska (seraficka), powstała w zakonie franciszkanów w XV wieku. Luke Wadding (1588–1657), franciszkański historyk, dowodzi, że została zapoczątkowana w Asyżu przez nowicjusza franciszkańskiego imieniem Jan w 1422. Jej propagatorami byli: franciszkanie (Bernardyn ze Sieny, Jan Kapistran, Cherubin ze Spoleto), kapucyni, marianie. Składa się z 7 dekad na których rozważa się tajemnice 7 Radości Najśw. Maryi Panny: 1. Zwiastowanie Najśw. Maryi Pannie, 2. Nawiedzenie św. Elżbiety, 3.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koronka (modlitwa) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.