Wiktor wraz z innymi afrykańskimi biskupami odmówili, za co zostali uwięzieni w różnych klasztorach na terenie miasta.
Wiktor zmarł około 570 roku i mimo iż znaczną część życia spędził w areszcie, to zostawił po sobie kronikę, opisującą dzieje świata od momentu stworzenia do 566 roku. Do naszych czasów przetrwała jednak tylko część opisująca wydarzenia między 444 a 566 rokiem. Dzieło zawiera wiele cennych informacji. Traktuje między innymi o poglądach Eutychesa i poglądach Ariusza, które Wiktor potępiał, o sporze o Trzy rozdziały, zawiera także informacje o królestwie Wandalów w północnej Afryce. Kronika była później kontynuowana przez wizygockiego duchownego Jana z BiclarCollins Roger, Visigothic Spain 409 - 711, Viley, 2004. Podobnie jak inne dzieła kościoła afrykańskiego, miała duży wpływ na klimat intelektualny panujący w kościele hiszpańskimMcCormick Michael, Origins of the European Economy: Communications and Commerce AD 300–900, Cambridge, 2001.
Bibliografia Wincenty Myszor, Wiktor z Tunnuny, [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., wyd. Verbinum, Warszawa 2001. Wiktor z Tunnuny, Kronika, tłumaczenie i edycja: Carmen Cardelle de Hartmann, Brepols, Turnhaut, 2001 Wiktor z Tunnuny w Encyklopedii katolickiej BrillOnline
Przypisy
Kategoria:Średniowieczni kronikarze Kategoria:Zmarli w VI wieku