Ze względu na duże rozmiary, satelita zajmował zarówno przestrzeń w makiecie modułu serwisowego, jak i w drugim stopniu rakiety.
Podsumowanie SA-8 był piątym startem ze stanowiska nr 37B na Przylądku Kennedy’ego na Florydzie oraz pierwszym nocnym startem rakiety Saturn I. Był to również czwarty lot kombinacji Saturn/Apollo. SA-8 to pierwszy lot z udziałem rakiety dostarczonej przez Chryslera. Ponieważ Chrysler miał opóźnienia, SA-8 znalazł się na stanowisku startowym dopiero 25 maja 1965 roku, podczas gdy Saturn-Apollo 9 (zbudowany w ośrodku NASA w Huntsville) 16 lutego. Był to pierwszy start, którego nie poprzedziły żadne przerwy w trakcie odliczania.
Trajektoria lotu różniła się od przewidywanej ze względu na zbyt duży ciąg silników pierwszego stopnia. Prędkość po wyłączeniu silników była większa od zakładanej o 21,8 m/s. Natomiast po wyłączeniu silników drugiego stopnia prędkość była o 0,5 m/s za mała. Praca silników członów S-I i S-IV była prawidłowa. Wszystkie systemy pracowały sprawnie. Obciążenie dynamiczne rakiety w czasie startu było zgodne z założeniami.