Dwadzieścia cztery uczestniczące reprezentacje zostały podzielone na dwie dwunastozespołowe dywizje i rozstawione w nich na cztery trzyzespołowe grupy według wyników osiągniętych w poprzednich mistrzostwach oraz w regionalnych eliminacjach. Rywalizowały one następnie w ciągu trzech pierwszych meczowych dni z drużynami z innej grupy (grupa A z D, B z C). Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. Po zakończeniu pierwszej fazy ustalany był ranking przed dwumeczową fazą play-off – pierwsze cztery zespoły walczyły o mistrzostwo, kolejne cztery o miejsce piąte, zaś pozostałe o miejsce dziewiąte.
Przy ustalaniu rankingu po fazie grupowej w przypadku tej samej ilości punktów lokaty zespołów były ustalane kolejno na podstawie: wyniku meczu pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych punktów; większej ilości zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.