Trybunał Amerykański musiał rozstrzygnąć dwie decydujące dla winy oskarżonych kwestie: czy partyzantów na Bałkanach można uznać za stronę walczącą na mocy przepisów prawa międzynarodowego oraz czy branie zakładników i ich rozstrzeliwanie jako forma walki z partyzantką było zgodne z prawem? Trybunał stwierdził, iż partyzanci na Bałkanach nie mogli być traktowani jako żołnierze przeciwnej strony walczącej, gdyż nie spełniali warunków określonych w IV Konwencji Haskiej z 1907 (stąd według Trybunału można ich było po schwytaniu rozstrzeliwać) i uniewinnił oskarżonych z tego zarzutu. Natomiast co do drugiej kwestii to Trybunał stwierdził, że pod pewnymi warunkami branie zakładników (a nawet ich rozstrzeliwanie), w celu walki z partyzantką jest dopuszczalne (zarówno w brytyjskim, jak i w amerykańskim prawie wojennym również przewidziane były różne formy represji wobec ludności cywilnej w takiej sytuacji). Jednak Trybunał uznał, iż postępowanie wojsk niemieckich nie spełniało tych warunków, gdyż postępowanie dowodowe wykazało dopuszczenie się przezeń rozlicznych zbrodni (m.in. dokonanie masakry cywilów w mieście Kragujevac w Jugosławii), przekraczających konieczną w danej sytuacji miarę.