Równolegle był wojskowym C.K. Armii. Został mianowany kadetem piechoty w rezerwie z dniem 1 stycznia 1890, następnie awansowany na stopień podporucznika piechoty w rezerwie z dniem 1 maja 1891. Od około 1890 do około 1898 był żołnierzem rezerwy 40 pułku piechoty w Rzeszowie••••••••. Następnie został zweryfikowany w stopniu podporucznika w grupie nieaktywnych w c. k. obronie krajowej. Około 1899/1900 był przydzielony do 16 pułku piechoty obrony krajowej z Krakowa. Przed 1900 został odznaczony austro-węgierskim Brązowym Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii.
23 listopada 1901 poślubił Annę Zofię z domu Nowak (ur. 1879, córka Julii i Stanisława Nowaków z Olchowiec; świadkami na ślubie byli sanoccy profesorowie gimnazjalni Roman Vetulani i Adam Pytel), po czym oboje przeprowadzili się do Sanoka. Mieli kilkoro dzieci (z których dwoje zmarło w wieku dziecięcym): córki Zofię Jadwigę, profesorkę gimnazjum (1902-1955), Wisławę (zm. 13 czerwca 1914 mając 11 latTu podana Zofia Jadwiga Biedka. ), Janinę Annę (ur. 1913, magister prawa, od 1945 zamężna z prokuratorem Tadeuszem Konstantym Walciszewskim) oraz synów Stanisława Pawła, radcę prawnego (1906-1970••) i Bolesława (zm. 1916 mając siedem lat). 18 lipca 1901 Paweł Biedka został wpisany na listę adwokatów przez Wydział Izby Adwokatów w Przemyślu.