rysowanie), mowa (np. używanie dwóch słów) lokomocja i kontrola postawy (np. stanie bez podtrzymywania);
Zgodnie z badaniami Agencji Zdrowia Publicznego Kanady skala Denver jest najczęściej stosowanym testem używanym do poszukiwania zaburzeń u dzieci. Badanie to potwierdza użyteczność testu w poszukiwaniu poważnych wad rozwojowych, niemniej sam test został skrytykowany za nieuwzględnianie mniej poważnych wad lub szczególnych problemów. Krytyka odnosi się również do Skali DENVER II. Frankenburg odniósł się do krytyki, wskazując, że Skala Denver nie jest narzędziem dającym ostateczną diagnozę, ale jest szybką metodą skryningową obejmującą dużą populację dzieci w celu wychwycenia dzieci z nieprawidłowościami rozwojowymi, które powinny być poddane dalszemu badaniu.
Skala DENVER II została opublikowana w 1992 roku. Została standaryzowana na populacji 2,096 dzieci. Jego interpretacja w odniesieniu do pierwowzoru została nieco zmieniona i kładzie większy nacisk na porównywanie kilku osiągnięć dziecka jednocześnie – można to porównać do oceny wzrostu dziecka przez pediatrów, gdzie wzrost jest porównywany z innymi parametrami takimi jak wysokość, waga czy obwód głowy.