Na początku 1787 roku został bibliotekarzem w bibliotece w Drottningholm, a w 1788 roku prywatnym sekretarzem króla.
Ożenił się w 1790 roku z Sarą Petronelli Fehman (1761/29), której matka była nieślubną córką Fryderyka V Oldenburga. Małżeństwo było bezdzietne.
Carl Michael Bellman poświęcił Leopoldowi jedną ze swoich najpiękniejszych pieśni (Hvila vid denna källa, Fredmans epistel Nr. 82).
Oprócz wierszy pisał także dramaty, nowele i pieśni kościelne. Leopoldowi udało się zachować stanowiska mimo różnych rządów. Po zamordowaniu Gustawa III był pod opieką księcia Karola i hrabiego Gustafa Adolfa Reuterholma, a później samodzielnie panującego Gustawa IV Adolfa i monarchii konstytucyjnej po zamachu w 1809 roku. W 1801 roku na zlecenie Akademii Szwedzkiej napisał zasady pisania pism według ortografii języka szwedzkiego. W 1809 roku brał udział przy opracowaniu artykułu o wolności prasy w konstytucji szwedzkiej. Za wniesiony wkład w opracowanie prawa prasowego w tym samym roku otrzymał tytuł szlachecki i nazywał się af Leopold. W 1821 roku utracił wzrok.
Leopold pozostał całe życie wierny duchowi oświecenia i francuskiemu klasycyzmowi. To wzbudziło podziw Esaiasa Tegnéra, ale także niechęć romantyków.
Literatura Torkel Stålmarck: Medelmåttan. En porträtt av Carl Gustaf af Leopold. Stockholm 2005
Kategoria:Szwedzcy poeci Kategoria:Szwedzcy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1756 Kategoria:Zmarli w 1829