Domagał się wówczas także, by państwo przestało doinwestowywać nierentowne przedsiębiorstwa, zniosło ograniczenia dla sektora prywatnego i sprywatyzowało część posiadanych firm. Naser odrzucił wymienione postulaty. Stało się to przyczyną usunięcia Muhji ad-Dina ze wszystkich piastowanych stanowisk w końcu marca 1968 i jego usunięcia się z życia publicznego.
Muhji ad-Din sprzeciwiał się bliskiej współpracy Egiptu ze Związkiem Radzieckim. Krytykował politykę następcy Nasera na urzędzie prezydenckim, Anwara as-Sadata, z pozycji prawicowych, negatywnie odniósł się do porozumienia z Camp David. Nie brał szerszego udziału w życiu politycznym i społecznym kraju, odmawiał rozmów z prasą lub spisywania wspomnień. Wziął jedynie udział w uroczystościach 50. rocznicy rewolucji 1952.
Zmarł w 2012. W jego pogrzebie wzięli udział przewodniczący Najwyższej Rady Sił Zbrojnych, faktycznie rządzący państwem gen. Muhammad Husajn Tantawi, szef sztabu armii egipskiej Sami Anan, pełniący obowiązki premiera Kamal al-Dżanzuri oraz minister spraw wewnętrznym Muhammad Ibrahim.
Kuzyn Chalida Muhji ad-Dina, również działacza ruchu Wolnych Oficerów.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Wolni Oficerowie Kategoria:Egipscy generałowie Kategoria:Premierzy Egiptu Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)