Historia Pierwszym znanym właścicielem kodeksu był Claude Sarràve z Paryża, który zmarł w 1651 roku. Po jego śmierci rękopis był własnością kolejno Jacques’a Mentela, lekarza z Paryża, który umieścił swoje nazwisko na jego pierwszej stronie, a potem Isaaca Vossa (zm. 1681), od którego potomków kodeks został nabyty przez Uniwersytet w Lejdzie. Karty paryskie zostały oddzielone od reszty manuskryptu jeszcze przed końcem XVI wieku, gdyż znalazły się w bibliotece Henriego Memme, który zmarł w 1596 roku. Duża część tej kolekcji została przedstawiona Jeanowi-Baptiste’owi Colbertowi w 1732. Tą drogą kodeks trafił do Biblioteki Królewskiej w Paryżu. Wśród wczesnych właścicieli karty petersburskiej byli F. Pithaeus, Desmarez, Bernard de Montfaucon i Dubrowski. Faksymile kart z Lejdy oraz karty z Petersburga zostały wydrukowane przez Konstantina von Tischendorfa w trzecim tomie Monumenta Sacra (Lipsk, 1860). Najważniejsza reprodukcja wszystkich znanych kart kodeksu ukazała się w Lejdzie w 1897 roku.