Obracał się w kręgach elit gospodarczych i politycznych II RP. W 1929 r. na zaproszenie ministra Przemysłu i Handlu II RP Eugeniusza Kwiatkowskiego wziął udział w spotkaniu „biznesowym” z gośćmi zagranicznymi w Poznaniu. Jako czynny działacz Stronnictwa Ludowego gościł też kilkakrotnie w swoim domu premiera II RP i prezesa Stronnictwa Ludowego, Wincentego Witosa.Eugenia R. Dabertowa, Osobowym przez czas, Poznań 2010.

W 1939 roku znalazł się w gronie 20 zakładników, z których 19 zostało rozstrzelanych na śremskim Rynku. Uratowany przez miejscowego niemieckiego oficera, został jednak wysiedlony ze swojej posiadłości, kilka miesięcy spędził w niemieckim areszcie, gdyż nie chciał podpisać Volkslisty i lata okupacji spędził w nędzy. Po II wojnie majątek jego uległ częściowej parcelacji. Zmarł w lutym 1951 roku w Ostrowie i został pochowany na zabytkowym cmentarzu przy śremskiej Farze, gdzie od 1938 r. spoczywała jego małżonka Łucja z Klarzyńskich.

Przypisy

Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy Kategoria:Działacze gospodarczy II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1951