Swój służalczy stosunek wobec nazistowskiego aparatu władzy przedstawił podczas przemowy w 1943 z okazji 25 rocznicy powstania UFA. W 1944 posiadający szwajcarskie obywatelstwo Nicholas Kaufmann korzystając z zaproszenia szwajcarskich narodowych socjalistów wyjechał do Ticino, gdzie realizował na zlecenie szwajcarskich przedsiębiorców. W 1949 powrócił do Niemiec, początkowo mieszkał w Wiesbaden, a następnie wyjechał do Berlina. Próbował powrócić do niemieckiej branży filmowej, ale jego propozycje realizacji filmów o tematyce kulturalnej nie znalazły zainteresowania. Powrócił do Wiesbaden, gdzie zmarł w 1970.
Filmografia "Die Wirkung der Hungerblockade auf die Volksgesundheit" (1919-1921); "Die Geschlechtskrankheiten und ihre Folgen" (1919/1920); "Krüppelnot und Krüppelhilfe" (1920); "Die Pocken, ihre Gefahren und ihre Bekämpfung" (1920); "Die weiße Seuche. Entstehung, Gefahren und Bekämpfung der Tuberkulose" (1921); "Das Paradies Europas.